Nieuws
















ACTUEEL NIEUWS

Rondom de Vermaning - Nieuwsbrief



blad Doperse berichten


Doopsgezinde Gemeente Westerkwartier juni, juli, augustus 2018

Data:

3 juni gezamelijke dienst in Eenrum .met ds Christien Duhoux
24 juni buitendag Tolbert
24 juni Raad van kerken Oecum dienst met ds Els Rijkmans

Inhoud

2 Voorwoord
3 Berichten van de kerkenraad
5 Stichting Surinaamse gezinnen
6 Ben je mens
7 Verjaardagen,
8 Preekrooster
9 In memorian Edske Rosema
13 Inlia: 30 jaar Charter van Groningen


mevr Pops-Rosema en Hazenberg-Rosema met de fotoboeken van Edske

Genieten

Het is nog steeds prachtig weer en ik verbaas me er over hoe snel alles in de natuur kan veranderen. In een paar weken tijd staat de natuur in volle bloei, echt volle bloei! De vele bollen die ik vorig jaar in een grote mand heb gepoot, staan nu bij de voordeur uitbundig te bloeien: wat een kleurenpracht van allerlei soorten tulpen.
Dat heb ik niet durven dromen! Achter de boerderij heeft eerst de bloesem van de stoofperenboom zijn/haar uiterste best gedaan en nu staan er 3 verschillende appelbomen in bloei met wit-roze bloesem. Ook in de weilanden rondom is weer van alles te beleven: eerst dartelende lammeren, daarna de koeien en het jongvee, kortom: er valt genoeg om naar te kijken en van te genieten!.
Terwijl ik dit stukje schrijf, vliegt een koolmezenpaar af en aan naar een nestkastje om hun kroost te verzorgen, ook dat is goed geregeld.
Nu dacht ik aan Pinksteren, dat is niet zo raar, want dit stukje is het voorwoord van ons krantje. Pinksteren: het feest van de heilige Geest. In Handelingen 2 staat het verhaal dat een grote groep volgelingen van Jezus was opgedragen om met elkaar in Jeruzalem te bidden nadat Hij hen met Hemelvaart had verlaten. Plotseling lijkt het alsof er een enorme windvlaag door het huis waait en zien de gelovigen iets wat op vuur lijkt.
Dat wonderlijk verhaal of misschien beter gezegd een verhaal met een wonder. Als kind vond ik dat een prachtig verhaal: dat er zomaar zo iets groots kon gebeuren, het sprak tot de verbeelding. Zo is het eigenlijk voor mij nog steeds het zelfde gevoel dat ik ervaar als de lente zich volop prijs geeft: een gevoel van verwondering, van blijdschap, iets wat groter is dan we kunnen bevatten, maar wel aanwezig is!
Kunt U dat ook zo ervaren en er van genieten?
Ik vond een gedeelte van het gedicht dat dit gevoel weergeeft:

De gloed van Pinksteren
Vanuit de stilte breekt het licht
een bries waait uit het niets
opent de ziel, bezielt de tong
vernieuwt het paasgemoed,
beroert het hart

Berichten vanuit de kerkenraad

De afgelopen periode zijn er diverse activiteiten geweest.
In chronologische volgorde;
  • Bijeenkomst met de contactleden van de gemeente, er zijn enkele wijzigingen aangebracht maar verder hebben we de indruk dat het goed verloopt.
  • Studiemiddag van de GDS in Haren, hiervoor was ds. G. van Hiele uitgenodigd. Hij heeft een lezing gehouden met als onderwerp, de autonomie van de gemeente. Vervolgens werd in groepen hierover van gedachte gewisseld. De ontmoeting en het gesprek tussen de verschillende gemeenten is een belangrijk facet van de studiemiddag.
  • Ds. E. Rijkmans is zowel bij de Avondmaalsdienst op Witte donderdag als op eerste Paasdag voorgegaan. Op eerste Paasdag was er weer het paasontbijt waarbij 20 mensen aanwezig waren.
  • Op 4 april hadden we de jaarlijkse ledenvergadering deze verliep vlot en de noodzakelijke afspraken zijn gemaakt.
  • De gespreksgroep is weer enkele keren bij elkaar geweest en het boekje ‘Doopsgezind van blijvende waarde?’ is besproken, er is een beknopte samenvatting gemaakt van de gesprekken naar aanleiding van de in het boekje gestelde vragen. Deze samenvatting is verstuurd.
  • Van de GDS was de vraag voor een gesprek binnen gekomen. Onderwerp van dit gesprek was een gedachte uitwisseling over hoe we tegen samenwerking aankijken en wat onze ervaringen zijn. Dit gesprek heeft op 25 april plaatsgevonden. Het was open en prettig gepsrek.
  • Enkele zusters zijn druk aan het werk geweest en hebben 41 tasjes gemaakt. In totaal zijn er in Nederland ruim 2300 tasjes gemaakt en ook nog 220 paar sokken gebreid en 136 comforters gemaakt. Ook in Frankrijk en Duitsland zijn er tasjes etc. gemaakt, het streven is dat er 6000 tasjes gemaakt worden. Al deze spullen worden verzameld tijdens de MERK (Europese Doopsgezinde Conf.) in Frankrijk en daar worden de tasjes gevuld met schoolspullen. Vanuit Frankrijk worden ze verstuurd en door MCC (Mennonite Central Committee = Doopsgezinde Amerikaanse en Canadese hulpwerk organisatie) en haar partners verspreid in vluchtelingenkampen. De schoolspullen die in de tasjes gaan kosten ca. 5 euro per tasje, Nederland heeft toegezegd voor de financiën te zorgen voor 2000 tasjes. Onze collecte t.b.v. de tasjes heeft, inclusief giften die via de giro binnen gekomen zijn, 176 euro opgeleverd, een mooi bedrag. De komende periode staan er, naast de reguliere diensten op de zondag, twee zaken op de agenda die de aandacht vragen;
  • De buitendag van de GDS op 24 juni. Deze vindt dit jaar plaats in de Postwagen in Tolbert, echter op die zelfde dag is de oecumenische kerkdienst in Zuidhorn gepland waarin ds. Els Rijkmans voorgaat. Het is jammer dat dit samenvalt.
  • Open Monumentendag is op 8 september, het thema dit jaar is Europa. We hebben aangegeven bij de plaatselijke organisatie dat wij er naar streven om die dag als kerk in Noordhorn open te zijn.
Tineke


Op de Ledenvergadering

Op reis en onze Stichting Surinaamse Gezinnen

Ik heb afgelopen jaar een verzoek ingediend bij de kerkenraad om iets te mogen vertellen over onze stichting (Stichting Surinaamse Gezinnen) en daarvoor ook een collecte te mogen houden. Dit heeft de kerkenraad goedgekeurd, en in de dienst van 22 Juli zal ik in of na de dienst nog wat meer over de Stichting gaan vertellen. Ook werd mij gevraagd alvast een stukje te schrijven voor in het kerkenblaadje zodat jullie weten waarom ik zo graag meer bekendheid wil geven aan onze stichting.
Ik ben een aantal jaren geleden met mijn man Franz voor het eerst naar Suriname geweest op vakantie. Het land is zo bijzonder interessant. Mijn man betaalde de huur al een tijdje voor een gezin daar (alleenstaande vrouw met 12 kinderen) maar kon dit niet meer volbrengen. We wilden deze familie niet in de steek laten en zijn toen begonnen met het versturen van kleding, toiletartikelen en schoolartikelen. Om elke keer het transport van de dozen uit eigen portemonnee te betalen werd ook een beetje teveel van het goede. Dit bracht mij op het idee om een stichting op te richten en te gaan werven om geld binnen te krijgen zodat deze familie verder ondersteund kan worden en eventueel in de toekomst nog meer families. Ondertussen zijn we samen nog 1 keer naar Suriname geweest en gaan we volgend jaar weer daar naar toe. We ondersteunen nu ook een weeshuis en verzorgen hun van kleding, schoolspullen, toiletartikelen, etc.
De rest vertellen we 22 Juli.

Marije Koettnitz - Worst
Tasjes voor Syrische vluchtelingen die worden gevuld bij de MERK

Ben je mens

Iedere dag
zul je weer
mens moeten zijn,

onherroepelijk
en onweerstaanbaar
mens.

Mens
met een eigen naam
een eigen gezicht,

mens
met een eigen droom
een eigen geheim.

Ben je mens
allermenselijkst mens
schitterend ben je dan,

je maakt geschiedenis,
je hebt toekomst,
je lééft.

Hans Bouma

Preekrooster

03-06 9.30 Dienst in Eenrum ds.C.Duhoux
10-06 10.00 zr.M.Voorhans
24-06 10.15 Tolbert GDS Buitendag
24-06 9.30 Rd.v.K. Zd’horn dg pred.ds. E.Rijkmans
08-07 10.00 br.G.Iwema
22-07 10.00 ds.E.Rijkmans
05-08 10.00 br.H.Meiborg
19-08 geen dienst
02-09 10.00 ds G. Van Hiele


In memoriam zr. Edske Antje Rosema-Vogelzang

Op 17 februari namen we in het crematorium te Groningen temidden van familie, vrienden en gemeenteleden, en met de kleurrijke pracht van bloemen waar zij zèlf zoveel van hield, afscheid van zr. Edske Antje Rosema-Vogelzang. Na langzaam afnemende gezondheid en verval van krachten overleed zij in de leeftijd van 87 jaar in verzorgingshuis De Wierde, waar zij de laatste jaren verbleef. Met haar ging een zachtmoedig, liefdevol en attent persoon heen. Een afscheid dat eigenlijk een aantal jaren geleden al begonnen was. De laatste jaren werd haar wereld immers klein. We zagen hoe steeds meer het leven voor haar een soort grijze puzzel werd: dat je wacht en niet meer weet waarop, dat sluipende proces waar de wil geen vat op heeft, en dat zich in haar geest had genesteld, werd gestaag het vertrouwde en dierbare uitgewist: - herinneringen, - het besef van zèlf, - het ritme van de dag.
Waakzame zorg en liefdevolle aandacht van al die zorgzame mensen in de Wierde kwam er voor in de plaats. Toenemende afhankelijkheid maakte haar alleen maar nog vriendelijker, en ze kon nog lang stil genieten van de zon door het raam. Tot ook dat niet meer ging. Geboren in de stad Groningen, verloor ze al op zeer jonge leeftijd haar vader als gevolg van een auto-ongeluk. Hij was de zoon van hotelier Vogelsang in Grijpskerk en zelf net begonnen als hotelier van de Kruisweg in Marum toen hij op weg daarheen na een vermoeiende dag verongelukte. Haar moeder hertrouwde met een weduwnaar met drie kinderen. Vader Nanninga was werkzaam was in de fouragehandel bij de Molen te Niebert. Ze bewaarde warme herinneringen aan hem, schrijft Edske, aan haar jeugd en de uitstapjes met vader Nanninga langs de molens. Ze ging naar de ULO en volgde de opleiding tot lerares huishoudkunde en koken en heeft enkele jaren voor de klas gestaan in Winschoten en Hoogezand. In 1955 trouwde ze met Jaap Rosema en betrokken de boerderij in de Westerhorn. Met hart en ziel voelde ze zich boerin, en samen met haar Jaap bouwde ze de boerderij op. De natuur was hen beider grote passie en ze waren zeer actief voor het blad Groei en Bloei. Er kwamen tot haar grote spijt geen kinderen. Maar neefjes en nichtjes wisten de weg naar de boerderij te vinden voor logeerpartijen waar Edske en Jaap zeer van genoten. Niet alleen bewaren nichten en neven warme herinneringen aan de uitstapjes met Jaap, de verhalen die hij vertelde over wat groeit en bloeit, maar ook aan de nieuwe dingen die ze bij tante Edske leerden eten. In 1979 werd Jaap ziek. Het maakte dat ze de boerderij van de hand moesten doen. Ze verhuisden naar Grijpskerk. Zij en Jaap hebben daar nog vier jaar samen gewoond. Ze hadden nog zoveel gepland en gehoopt. Elkaar altijd perfect aangevoeld, zelfs zonder woorden. Maar in 1986 verloor Jaap de strijd tegen kanker. Het was een grote slag voor haar.

Edske wist zich een gelovig mens, zo zei ze van zichzelf, en voelde zich zeer betrokken bij de doopsgezinden, eerst in Grijpskerk, en toen dat kerkje samenging met de doopsgezinden in Noordhorn, in Noordhorn zèlf. Van huis uit was ze niet als kerkelijk betrokken opgevoed. Het was door Jaap, die doopsgezind was, dat ze aansluiting vond bij de doopsgezinden Vele fotoboeken die nu in die kerk in de kast staan, zullen ons Edske tot in lengte van dagen in herinnering brengen. Op bijeenkomsten of uitstapjes ging Edske trouw vergezeld van haar fototoestel, en legde het op de gevoelige plaat vast. Vervolgens werd het zorgvuldig in fotoboeken geplakt, eventueel gedocumenteerd met bijschrift en knipsels. Zo ging dat vele tientallen jaren lang. Bladerend door die fotoboeken zie je de mensen van de kerk jaar na jaar een beetje ouder worden. Dat gold natuurlijk ook voor Edske zelf. Maar zoals dat gaat met fotograven, zo vaak kom je zelf niet in beeld. Door die fotoboeken is zij een beetje de chroniqueur van de doopsgezinde gemeente geworden. Er ging bijna geen zondag voorbij, of er stonden bloemen op tafels bij bij het koffiedrinken na de kerkdienst. Door Edske meegebracht. Als het kon uit eigen tuin. Ze was namelijk een groot liefhebster van tuinieren, en toen daar in de laatste jaren aan Engwertlaan er een tuinman aan te pas moest komen, omdat ze dat zelf eigenlijk niet langer kon doen, vond ze het maar niks. Vele jaren lang heeft ze als contactpersoon en ook als kerkenraadslid leden opzocht ter gelegenheid van verjaardagen of jubilea, of stuurde ze kaartjes met felicitaties. Kaartjes die ze zorgvuldig uitzocht. Ze was daarin consciëntieus. Niet alleen omdat ze dit als taak ernstig nam. Maar Edske ging ook gewoon graag bezoek bij mensen. Even consciëntieus was ze in haar betrokkenheid bij het verenigingsleven, de boerinnengroep, de verschillende besturen waar ze inzat. Betrouwbaar was ze, in haar contacten en vriendschappen. Het geloof was voor haar een bron van kracht en vertrouwen. ‘Een gevoel’, zei ze zelf. Maar vond het tegelijkertijd lastig om daarvan iets onder woorden te brengen. Het is misschien daarom dat ze hield van een lied als ‘Neem Heer mijn beide handen’ dat in haar afschied ten gehore werd gebracht. In een lied kun je immers woorden zingen en zeggen, ook al zijn die mooi en afgerond en soms zo groot dat je ze zèlf nooit zou durven zeggen. Edske ontleende er steun aan. Aan haar geloof en geloofsvertrouwen. "Het helpt je om niet opstandig te worden, maar om te aanvaarden wat op je pad komt", kon ze zeggen. Zoals het diepe verdriet over haar onvervulde kinderwens. En toen haar Jaap ziek werd, de vooruitzichten niet goed waren, en waardoor zij uiteindelijk en met pijn in het hart na 27 jaar de boerderij van de hand moesten doen en alles moesten verkopen en Jaap overleed. Verdriet om dit verlies gaat niet over. Wist ze. Het alleen zijn, je leert er mee leven, zo goed en kwaad als het gaat - en niet gaat. Het wordt een onderdeel van je, waardoor je uiteindelijk niet meer dagelijks overspoeld wordt door smart en hartezeer. Maar je draagt het als liefde in je hart met je mee. Je verdere leven lang. Geloofsvertrouwen was voor Edske niet een soort antwoord dat het wel goed komt, eerder de overtuiging dat je de kracht vindt in jezelf, zoals die bekende psalm 23 dat bezingt waar die zegt: "De Ene is mijn herder.. mijn ziel keert door God in mij terug” Het zijn niet alleen maar groene weiden en stille wateren, die de psalm noemt, maar ook dat dal van schaduw en benauwdheid, van verdriet en eenzaamheid - de dubbelheid, de gebrokenheid van het bestaan. Juist omdat de psalm ook de donkere kant van het leven benoemt, kan er sprake zijn van troost vanuit het diepe vertrouwen, dat er op de één of andere manier houvast te vinden is. Omdat een mens, soms, in het zwartste zwart, op de één of andere manier, ineens God bij zich weet. Met de woorden van deze psalm is Edske Rosema, toevertrouwt aan de ontferming van de Eeuwige, vanuit vertrouwen dat zij daar geborgen zal zijn, en haar leven tot voltooing komt. Wat dan blijft dat is het gevoel van gemis en leegte bij haar dierbaren, en tegelijkertijd het besef: zo is het goed. Dat de herinneringen, aan haar bescheidenheid, aan de zorg en liefde die zij gaf met een warm en gastvrij hart, de kleine goedheid van mens tot mens, dat dat alles voor de mensen die haar gekend hebben, een bron van dankbaarheid mag zijn om wie en wat zij is geweest, en heeft betekent.
Zo namen we afscheid van haar, van Edske Rosema, van een zachtmoedig mens die onder ons heeft gewoond. Zachtmoedig. Gezegend ben je, als dat over je gezegd kan worden.

ds. Jacob H Kikkert

Charter van Groningen.

Weet U nog wat dat was dertig jaar geleden? Samen met de andere kerken in Zuidhorn hebben ook wij het Charter van Groningen ondertekend om vluchtelingen te ondersteunen.Nu dertig jaar verder is dat nog steeds nodig en eigenlijk geen reden voor een feestje.

Mission Statement 30 jaar Charter van Groningen
“De situatie van vluchtelingen en asielzoekers in Europa is verontrustend. Er is een algemene tendens bij de Europese regeringen om grenzen te sluiten en de binnenkomst van vluchtelingen en asielzoekers een halt toe te roepen.” Zo begint het Charter van Groningen, 1988.

Daarom tekende dat jaar - 1988 - een groot aantal kerkelijke gemeenschappen, verspreid over Europa de verbondstekst het Charter van Groningen. Van Genève via Berlijn en Manchester tot Zuid-Afrika verbonden geloofsgemeenschappen zich aan de uitgangspunten van het Charter. Deze gemeenschappen kozen daarmee partij. Ze kozen en kiezen partij voor vluchtelingen en asielzoekers in nood. De afgelopen 30 jaar heeft dit Charter betekenis gehad in het leven van veel mensen. Ontheemden, afgewezen vluchtelingen, staatlozen, mensen zonder identiteit, mensen die ten onrechte bedreigd werden met uitzetting naar uiterst gevaarlijke omstandigheden, mensen die op straat stonden zonder eten, soms ziek, soms ernstig ziek, mensen zonder toekomst. Mensen die nergens anders terecht konden. Vreemdelingen in onze poorten, die we zoveel als mogelijk hebben geholpen.

30 jaar Charter is geen reden om feest te vieren. Het feit dat ons werk nodig was, is eerder reden tot droefenis en bezinning. Wel is het goed om te bedenken waartoe we als mensen met elkaar ook in staat zijn: het uitsteken van de handen aan iemand in nood, het ineen slaan van handen, elkaar helpen dragen. Elkaar steunen, bemoedigen, aanmoedigen. Verschil maken in het leven van mensen. Mensen (weer) een toekomst geven.

Anno 2018: Er verkeren nog steeds veel vluchtelingen en asielzoekers in nood. Het afgrijselijke feit is dat er sinds de Tweede Wereldoorlog nog nooit zoveel mensen op de vlucht waren als nu. En nog steeds worden velen van hen rechten onthouden en nemen de meeste staten niet de verantwoordelijkheid die ze zouden moeten en kunnen dragen. Het werk gaat dus verder; het is harder nodig dan ooit. Alle reden om opnieuw stil te staan bij de geest van het Charter. Om ook nieuwe gemeenschappen op te roepen zich aan te sluiten en partij te kiezen.

30 jaar Charter was en is betekenisvol
30 jaar Charter was en is bemoediging
30 jaar Charter was en is bekrachtiging van solidariteit
30 jaar Charter was en is omdat het om mensen gaat

Inlia die destijds het initiatief voor het Charter nam organiseert in Groningen een drie dagen durende herdenking van 22 tot en met 24 juni die van start gaat op de vrijdag in de doopsgezinde kerk in Groningen waar alles begonnen is.
Hieraan vooraf gaat een kaarsenestafette om het licht door te geven door het hele land in alle deelnemende kerken,ook in onze kerk zal op een van de komende zondagen de Inliakaars ontstoken worden.


Noorhorner koortje “Museskoor” rust uit achter de kerk na hun optreden

Menno Simons Groen

Een ideetje: bezoek eens de tentoonstelling Menno Simons Groen (zie op www.mennosimonsgroen.nl ) te bezoeken juni juli augustus in Witmarsum
Mennonieten moeten keer op keer vluchten en zien te overleven in nieuwe landen.

Op hun vlucht nemen ze zaden mee en met hun kennis van de landbouw weten ze te overleven. De tentoonstelling voert je via grond-grondstof-gerecht-gebruik naar een groene toekomst.


Doopsgezinde Gemeente Westerkwartier maart, april, mei 2018
DOOPSGEZINDE GEMEENTE WESTERKWARTIER
Pastorale zorg wordt gegeven door ds . J.H. Kikkert. Afspraken worden geregeld door zr. R.ter Veer- van Pelt Tel.: 0594-502447
Telefoonnr. van ds Kikkert voor noodgevallen: 06-51516030
Adres ds Kikkert: Entinge 7 Roden.

DATA:

26 februari kerkenraad
28 februari 30+ gespreksgroep
12 maart middag met contactleden om 14.30 uur
20 maart koffie ochtend vanaf 9.45 uur
24 maart GDS studie middag te Haren
28 maart 30+ gespreksgroep
29 maart Witte donderdag, Avondmaalsdienst
1 april eerste Paasdag, paas ontbijt om 9.00 uur
4 april ledenvergadering om 14.30 uur
9 april kerkenraad
10 april Thora groep om 14.30 uur
25 april 30+ gespreksgroep
1 mei Thora groep om 14.30 uur
8 mei koffie ochtend vanaf 9.45 uur
Inhoud
2 Voorwoord
3 Omhelzen of bestoken
4 Berichten van de kerkenraad
5 Middag voor bezoekersgroep-contactleden, verjaardagen, Edske Rosema overleden
6 Preekrooster
7 Doopsgezind van blijvende waarde?
8 Stichting Doopsgezinde vrouwen zendingshulp

VOORWOORD

Allerlei dingen doen, het liefst door en met elkaar, zo vul ik vaak mijn dagen.

Deze afgelopen week kijk ik (tussen allerlei andere bezigheden door) veel naar de Olympische winterspelen met zoveel verschillende wintersporten, vooral schaatsen vind ik prachtig. Ook daar blijkt dat de natuur zijn eigen gang gaat en soms heel nauwkeurig opgestelde schema’s plotseling volledig in de war gooit, zoals bij het skiën.

Ook wij hebben in ons land de afgelopen tijd aardig wat codes geel (oranje) en rood over ons heen gehad en ongetwijfeld heeft dat invloed op je gedrag en handelen, dat hoop ik tenminste. Laten we ons nog wel leiden door signalen of weten we zelf wel wat goed voor ons is ?

De woensdag na het carnaval is het begin van de vastentijd, die eindigt op de zaterdag voor Pasen. Veertig dagen (de zondagen niet meegerekend) van bezinning en inkeer, een tijd om zich voor te bereiden op het Paasfeest. Zomaar tijdens het wandelen in een gure wind kwam het in mij op dat je die 40 dagentijd als een soort “code geel” zou kunnen zien: een pas op de plaats en je aanpassen aan datgeen wat er echt toe doet en wat jij werkelijk belangrijk vindt als gelovige in deze wereld. Een terugblik op een jaar met situaties die anders hadden kunnen zijn en dus wordt het tijd voor verandering of een oprechte poging daartoe! Ga jij ook zo op weg naar Pasen?

Renée ter Veer- van Pelt


Reeën op pad

OMHELZEN OF BESTOKEN

Iedere keer dat we
elkaar vergeven in plaats van te lijf gaan
elkaar zegenen in plaats van vervloeken
elkaars wonden verzorgen in plaats van dieper maken,
elkaar bemoedigen in plaats van ontmoedigen
elkaar hoop geven in plaats van tot wanhoop drijven
elkaar omhelzen in plaats van bestoken
elkaar begroeten in plaats van negeren
elkaar danken in plaats van bekritiseren
elkaar prijzen in plaats van belasteren
kortom iedere keer dat we
kiezen voor elkaar in plaats van tegen elkaar
maken we Gods onvoorwaardelijke liefde zichtbaar
verminderen we het geweld
en werken we aan het tot stand komen
van een nieuwe gemeenschap.

Lammetjes in februari

BERICHTEN VAN DE KERKENRAAD

Afgelopen periode werden we geconfronteerd met het feit dat Joke bij een onfortuinlijke val in De Haag haar rechter ellenboog gebroken heeft. De arm is geopereerd maar is nog wel pijnlijk en belemmert haar in haar doen en laten. We hopen dat ze weer snel opknapt.

Haar kerkenraadswerkzaamheden zijn deels door Tineke overgenomen, Willemien is bereid gevonden om het preekrooster op te stellen.

De hal van de kerk is helemaal door André Oosterhuis onderhanden genomen hij heeft de muren behandeld en opnieuw gewit, het ziet er als nieuw uit. De kerk was echter helemaal grijs van het stof maar na een middag soppen door enkele zusters was dit ook weer verholpen.

Er zijn een aantal afspraken gemaakt over verschillende activiteiten. Meer informatie vindt u in het overzicht van de activiteiten. Een punt van aandacht voor iedereen: Wilt u er op letten dat het toilet zowel in de kerk als in de Schuilplaats niet blijft doorlopen.
We hebben over het afgelopen jaar meer water gebruikt dan de voorgaande jaren.

De kerkenraad

MIDDAG VOOR CONTACTLEDEN

Het is de bedoeling dat de contactleden dit voorjaar weer bij elkaar komen. Zoals u in de agenda kunt zien hebben we deze bijeenkomst gepland op maandagmiddag 12 maart om 14.30 uur.
We willen dan met elkaar bespreken hoe het de afgelopen periode is gegaan en of er wijzigingen moeten plaats vinden. Lukt het u nog om op bezoek te gaan, heeft u teveel bezoekadressen of juist niet, want vindt u moeilijk waar loopt u tegen aan?
Kortom een uitwisseling over de huidige gang van zaken en de vraag of die gecontinueerd kan worden ja of nee.
Noteert u de datum alvast in uw agenda een uitnodiging volgt nog.

De kerkenraad.

VERJAARDAGEN

Maart
06-03-1937 * Dhr. H.H. Blink
07-03-1919 * Dhr. T. Westerlaan
22-03-1930 * Mevr. A. Datema-Hamming
April
12-04-1938 * Mevr. G.J. Couperus
12-04-1959 * Mevr. W.K. Jonker
23-04-1937 * Mevr. B. Hoekstra
28-04-1952 * Mevr. T. Dijkstra-Groeneveld
Mei
10-05-1926 * Dhr. H. Couperus
10-05-1940 * Mevr. J. A. Jimmink-Waiboer
25-05-1937 * Mevr. J. Blink-Molema

EDSKE ROSEMA OVERLEDEN

Op 12 februari is overleden onze zr Edske Rosema-Vogelsang. Een heel trouw lid dat jarenlang zorg droeg voor een bloemetje op de tafels in de Schuilplaats en ze was iemand die alle bijzondere gebeurtenissen op de foto voor ons vastlegde, de stapel fotoboeken in de Schuilplaats getuigt daar nog van. De afscheidsdienst werd geleid door ds Jacob Kikkert. Een In Memoriam volgt later.

DOOPSGEZIND’ VAN BLIJVENDE WAARDE?

Het afgelopen jaar hebben 6 predikanten uit 4 gemeenten (Heereveen-en-Tjalleberd, Drachten, Leeuwarden en Groningen), ook wel het Groot Gemeentelijk Overleg (GGO) genoemd, het initiatief genomen om een boekje samen te stellen.

Aanleiding is dat de doopsgezinde gemeenten kleiner worden, dit heeft gevolgen voor de gemeenten, naast dat het ledental terugloopt is er ook de vergrijzing met als gevolg dat er minder leden zijn die de verschillende hand en span diensten kunnen verrichten. Ook voor de werkzaamheden van de predikanten heeft het één en ander consequenties.

De vraag naar wat ons bezielt wordt gesteld. Om hierover met elkaar in gesprek te gaan hebben de 6 predikanten ieder een bijdrage geschreven voor dit boekje. Bij iedere bijdrage, bedoelt als aanzet tot gesprek, zijn een aantal gespreksvragen.

De vraag aan ons als gemeente is om een samenvatting te maken van de uitkomst van de verschillende gesprekken. De uitkomst wordt dan verzameld zodat het hele Noord Nederlandse doopsgezinde gebied hiervan in een later stadium kennis kan nemen.

De hoofdstukken zijn:

I. Theologie
II. Eredienst
III. Apostolaat
IV. Diaconaat
V. Pastoraat
VI. Spiritualiteit
De gespreksgroep heeft al een start gemaakt met een gesprek over ‘Theologie’. Als het je leuk lijkt om mee te wil denken en praten wil je dit dan doorgeven aan Renée of Tineke.

Tineke

STICHTING DOOPSGEZINDE VROUWEN ZENDINGSHULP

Jaarlijks wordt er vanuit de extra collecte geld overgemaakt aan bovenstaande stichting. Zij steunen meerdere projecten zoals o.a.
  1. a. Wereldwerk adoptie kleuter/student
  2. b. Health Center Bethsaida in Tanzania
  3. c. Inloophuis Almere
  4. d. Seminarium Masteropleiding
In december ontvingen we een bedankje voor onze gift. Dit ging vergezeld met een gedicht van Henri Nouwen, dat is afgedrukt op pagina 3.


Koeien op de weg
Doopsgezinde Gemeente Westerkwartier december 2017, januari, februari 2018
3 december naar Groningen
22 dec kerstavond voor jong en oud met koortje
25 dec koffiedrinken voor de kerstdienst om 9.30 uur en koortje
21 jan World Fellowship Day in Stadskanaal om 10.15 uur
23 jan Koffieochtend van 10 - 11.30 uur Om 9.45 u. staat de koffie klaar.

30 +
29 nov bij Renée
31 jan
28 febr

Inhoud

2 Voowoord
3 Kerstleis
4 Bericht vanuit de kerkenraad
5 GDB doopsgezinde retraites
7 Verjaardagen
8 Oecumenisch Winterwerk Raad van kerken lezingen
    Tentoonstelling tekeningen van Jan Ernst Douma op Nienoord
    GDS en ADS
9 In memoriam Anna Zeemans

Voorwoord

Op weg naar kerst...

Elk jaar overvalt mij dat weer een beetje, om een stukje te schrijven in november, terwijl het “kerstgevoel” nog ver te zoeken is.

Ja, nog even en de adventstijd begint weer, een tijd van bezinning en verwachten, het Latijnse woord “adventus” betekent immers : “ komst “. Je zou kunnen zeggen dat Advent de voorbereiding op het kerstfeest is. Daar krijgen we de tijd voor: om langzaam in 4 weken tijd ons op deze viering voor te bereiden. Dat is niet alleen het bedenken of je dit jaar kerstkaarten gaat versturen en aan wie óf de voorbereidingen en het uitnodigen van gasten voor het kerstdiner, hoewel dat ook belangrijk kan zijn Het gaat mij meer om de verstilling, het bezinnen wat de geboorte van dit bijzondere kind met je doet. “Licht in de duisternis”, dat we elk jaar weer mogen vieren.
Voor mij is het de hoop dat we elk jaar weer opnieuw mogen beginnen met wat verdraagzamer, wat respectvoller tegenover elkaar te zijn. Dat heeft voor mij met “het kerstgevoel” te maken. Soms ben ik dat even kwijt in de wereld waarin we leven met zoveel mensen, die niet op hun bestemming zijn. Niet zolang geleden las ik weer eens opnieuw een uitspraak van Tsjechische schrijver en voormalig president van Tsjecho-Slowakije Václav Havel :

-Hoop is niet de overtuiging dat dingen goed zullen komen, maar de zekerheid dat iets zin heeft, ongeacht of het goed zal komen -

Ik wens u allen namens de kerkenraad een zinvolle adventstijd en goede kerstdagen toe! Renée ter Veer

Kerstleis Anton van Duinkerken

Het is gebeurd op een winterdag
des nachts om twalef uren.
De kleine kudde met herders lag
te sluimeren bij de vuren.
Toen klonk uit de hemel een heldere wijs:
Kyrie Eleys.

Maar ik en gij waren niet daarbij,
ons trokken te vele zaken
naar aardse gewichtigdoenerij,
naar wereldse vermaken
of naar onze zorgen voor drank en spijs
Kyrie Eleys.

De herders hadden hun handen vol
eenvoudige geschenken.
Zij gaven het Kerstkindje schapenwol
en baden het: wil aan ons denken,
wanneer Gij zult zijn in Uw paradijs.
Kyrie Eleys..

Doch ik en gij komen achteraan
met duizenden meegelopen.
Wij zullen wel Iang in de rij moeten staan,
maar de staldeur is nog open.
Wij worden misschien nog wel eenmaal wijs.
Kyrie Eleys,

Uit En dit zal u een teken zijn. Uitg De Toren Naarden

BERICHT VANUIT DE KERKENRAAD

Wat heeft ons de afgelopen periode bezig gehouden en wat vraagt onze aandacht de komende periode?
Jan Albert is betrokken bij de tentoonstelling in Nienoord over 500 jaar reformatie, elders in dit berichtenblad leest u hier meer over.
De subsidie aanvraag voor onderhoud van het kerkgebouw bij de Rijksdienst voor cultuurgoed is toegekend. Dit betekent niet dat alles op de schop gaat maar er is een officieel onderhoudsplan opgesteld voor de komende 6 jaren. Dit is door Jan gebeurd in samenwerking met Monumentenwacht. Dit plan is goedgekeurd en er kan in het voorjaar een begin meegemaakt worden.
Een zestal predikanten uit de grotere doopsgezinde gemeenten in het GDS en FDS gebied maken zich zorgen over de toekomst van de gemeenten. De afgelopen jaren zijn zij regelmatig bij elkaar gekomen om over het gemeente zijn na te denken. De vraag of het wenselijk is om meer met elkaar op te trekken kwam naar boven. Dit heeft geresulteerd in een gespreksboekje. Zodra we het boekje ontvangen hoort u hier meer over.
Renée en Jan Albert zijn naar een overleg met de dg gem. Groningen geweest waar ook de dg. gem Eenrum en Assen bij aanwezig waren. De dg gem. Eenrum heeft aangegeven dat zij zich in het voorjaar van 2018 opheffen en overgaan naar Groningen. Dg. gem Assen en Westerkwartier gaan voorlopig nog op de oude voet door.
De voorbereidende activiteiten voor de kerstperiode zijn gestart, het koortje komt binnenkort weer bij elkaar, er zijn afspraken gemaakt over de organisatie van het kerstfeest voor jong en oud en de kerstviering op eerste kerstdag. We drinken dan voorafgaande aan de dienst om 9.30 uur een kopje koffie.
In het voorjaar willen we nog een bijeenkomst organiseren voor de bezoekersgroep, een datum is nog niet gepland.
Tot zover enkele zaken die de kerkenraad bezighoud.

Tineke

GDB - Doopsgezinde retraites

Ook in 2018 worden er weer twee retraites gehouden op Buitengoed ‘Fredeshiem’.

Retraite 1: Voor vrouwen en mannen en (echt)paren
Datum: 19, 20 en 21 januari 2018
Thema: “De innerlijke ruimte”
Leiding: ds. Marion Bruggen, drs. Marjan Kip, ds. Christine Schlette
Retraite 2: Vrouwenretraite in de 40 dagen tijd
Datum: 16, 17 en 18 maart 2018
Thema: Zo goed als nieuw
Leiding: ds. Iris Hasselbach-Jongsma, ds. Margreet Eberwijn-Verveld
Deelnameprijs: Afhankelijk van kamer varieert de prijs van 165 tot 200 euro pp.
De deelname prijs is exclusief annuleringsverzekering. De deelname prijs is variabel i.v.m. de stijgende kosten. De minimale prijs voor een 1-persoonskamer is 185 euro en voor een twee persoonskamer is het 165 euro. Wie meer kan en wil betalen kan tussen de 200 en 185 euro betalen.
Als de deelnameprijs niet geheel opgebracht kan worden kan een beroep gedaan worden op het steunfonds van de Doopsgezinde Retraites. Dit fonds wordt gevoed door de opbrengsten uit collectes en giften (ook in onze gemeente wordt voor dit fonds een collecte gehouden). Uw verzoek om financiële ondersteuning wordt altijd in vertrouwen behandeld. Hiervoor kunt u contact opnemen met Marije Koettniz-Worst.
U kunt zich aanmelden bij:
Marije Koettnitz-Worst
B. Venemastraat 11 B7
9671 AA Winschoten

Oecumenisch Winterwerk Raad van Kerken Zuidhorn

  • Woe 6 en 13 december Een dwarse gelovige PeterRollins ( o.l.v Yke van
    Luinenburg) 20 uur, consistorie Dorpskerk , Kerkstraat 18
  • Vrij 10 en 17 januari- Bericht van grote vreugde naar marcus. (ds Henk
    Pol), 20 - 22.00 uur, Consistorie Dorpskerk, Kerkstraat 18
  • Zo Rondje kerkenpad:o.l.v Renée ter Veer op::
    Zo 14 februari RK St Jozef kathedraal Radesingel 2 en
    Zo 4 februari Remonstrantse gemeente Coehoornsingel 14
  • Di 23 en 30 januari, 6 februari - Lijden en volhouden inleider ds Jörg Buller
    20.00 uur, Consistorie Dorpskerk, Kerkstraat 18
  • Zo 18 februari Cantatedienst met 2 cantates van J.S. B ach :
    (BWV 127: Herr Jesu Christ, wahr’ Mensch und Gott.
    BWV 186: Ärgre dich, o Seele, nicht.) dienst begint om 10.00 uu
  • Woe 14 februari - Een patriot op de preekstoel (inl Kees Kügel)
    20.00 uur, Dorpskerk, Kerkstraat 18
  • Woe 21 februari - Stefan Hertmans, de bekeerlinge( Ds. Henk Pol)
    20.00 - 22.00 uur, RK pastorie


Tentoonstelling Nienoord

Tentoonstelling tekeningen van Jan Ernst Douma

In het kader van 500 jaar reformatie op Nienoord is er een tentoonstelling op Nienoord met tekeningen van alle ongeveer 50 kerken .in het Westerkwarteir, waaronder onze Doopsgezinde in Grijpskerk, Den Horn en Noordhorn. Het is in de ‘Termaten hal’ in de tuin van Nienoord in Leek. Als extra illustratie liggen daar onze oudste bijbel van 1687 en ons wandbord ‘Dpen wat mondig’ is in een vitrine middenvoor bij de ingang van de tentoonstelling. Gaat u eens kijken, de tentoonstelling loopt tot maart 2018.

GDS en ADS

Op woensdag 15 november was de najaarsvergadering van de Groninger Doopsgezinde sociëteit en op zaterdag 18 nov. de najaarsvergadering van de Algemene Doopsgezinde Sociëteit bij beide was er een goede sfeer.

In memoriam Anna Zeemans

Anna Zeemans - van Oosten is niet meer onder ons. Ze heeft haar strijd moeten staken en is op 12 oktober na een liefdevolle verzorging van bijna 7 jaar in verpleeghuis Maartenshof in het bijzijn van haar man en kinderen overleden. Als ik aan Anna denk, denk ik aan een vrouw met een sterk karakter. Een vechter, die ondanks het feit dat haar lichaam haar hoe langer hoe meer in de steek liet door MS daar nooit over klaagde. Anna zal best een hele strijd hebben geleverd en ook op haar gezin heeft het ruim 30 jaar ziek zijn een grote invloed gehad. Ze praatte daar echter liever niet over, dat begreep ik wel en had daar diep respect voor. Jarenlang verzorgde ze ons mededelingenblad ”Rondom de Vermaning“ dat soms op een andere datum werd uitgegeven, zoals het Anna uitkwam (want ze liet zich niet in een keurslijf dwingen), maar altijd netjes verzorgd, zo was Anna. Haar optimisme was aanstekelijk, ze had veel belangstelling voor de ander en de bezoekjes aan haar door Janny en mij onder genot van een kopje koffie thuis en later in de hal beneden in Maartenshof waren onderhoudend gezellig.

Wij wensen Harke en de kinderen veel sterkte en kracht toe met het verlies van Anna.

Startdag Museum Wierdenland en kerk Ezinge