plastic plastic

Denominatie:
 doopsgezind,
 remonstrant,
 vrijzinnig.


 
 
 
 

Uit de maandbrief

 EEN STREEPJE LICHT

De eerste dagen van een nieuw jaar is als een streepje licht: het begin van iets waarvan je nog niet weet wat het zal brengen. Je zou zo?n lichtstreepje als een symbool voor nieuwsgierigheid kunnen zien, maar ook als symbool voor nieuwe mogelijkheden, voor iets spannends. Want 2019 is niet alleen maar een automatisch verlengde van het afgelopen jaar, het is voor ons gevoel ook een omslagpunt, met hernieuwde goede voornemens, verwachtingen en ruimte voor verrassingen.

Marc Chagall schilderde eens een verlaten Joodse begraafplaats waarvan het oude toegangshek een beetje open stond. Door dat geopende hek viel een streep zonlicht waardoor een aantal graven opeens in een ander licht kwamen te staan. Portret van een kerkhof noemde Chagall dit schilderij. Telkens als ik er naar kijk, word ik als het ware dat kerkhof ingezogen, zo van: kijk hier wordt het anders. Door die lichtinval heeft dat kerkhof niet meer de aanblik van eenzaamheid of weerzin. Voor mij straalt dat schilderij een roep om aandacht uit: stop eens mensje, kijk goed, want hier gaat iets gebeuren.

Een streepje licht doet mij ook denken aan mijn jeugd. In mijn jeugd gingen mijn ouders spaarzaam om met alles, ook met licht. In de kamer ging s avonds het licht pas aan als je echt niet meer goed kon zien en dan natuurlijk ook alleen als we in de kamer waren. Kamer uit betekende licht uit. Zo herinner ik mij nog heel levendig dat mijn ouders na het avondeten met zijn tweeen in de keuken stonden af te wassen. In de keuken brandde het licht, in de kamer waarin ik speelde was het donker. Maar omdat de keukendeur een stukje open stond, viel er een streep licht in de kamer en in dat licht speelde ik. Prachtig, een natuurlijk afgebakend speelterrein. De stemmen en het zingen van mijn ouders in de keuken vulden mijn speelterrein als het ware met vertrouwen. Zo was die donkere kamer wel wat anders dan overdag maar niet zeker bedreigend. Daar zorgde zowel het streepje licht voor als de vertrouwde geluiden uit de keuken. Een streepje licht, dat naast iets spannends en iets uitdagends ook iets geruststellend uitstraalde.

Een streepje licht, voor mensen in uitzichtloze situaties een bron van verwachting, van hoop op verandering, van de komst van een nieuwe dag. Voor moderne westerse mensen een vergeten ervaring. Zodra de schemering begint, doen we de lichten in huis aan en bij velen gaat het buitenlicht bij de voordeur zelfs al automatisch aan. Onze agenda vertelt ons wat er morgen zal gebeuren, want we laten ons liever niet verrassen. Zo worden de eerste dagen van het nieuwe jaar feitelijk niets anders dan de voortzetting van de afgelopen dagen. Jammer eigenlijk.

Daarom hoop ik dat we aan het begin van 2019 toch weer het wonderlijke gevoel van het streepje licht ervaren: spannend enerzijds maar ook vol vertrouwen. Een mooi 2019 gewenst. 

 

                                                                                                                      Frans Dukers