plastic plastic

Denominatie:
 doopsgezind,
 remonstrant,
 vrijzinnig.


 
 
 
 

Wat geweest is

Op 8 april was er in de Hutgemeenschap een gespreksbijeenkomst over de vraag: "Hoe bevrijdend is je geloof?"

Hieronder volgt een samenvatting van dat gesprek.


Zowel in de preek op Eerste Kerstdag als in de preek van 14 januari werd het gedicht van Freek de Jonge voorgelezen waarin de cabaretier het belang benadrukt van het blijven vertellen van zingevingsverhalen. Het gedicht is ook in de Maandbrief van februari te lezen. Da. S. van der Laan, die op 14 januari bij ons voor ging, refereerde behalve aan het gedicht ook aan een theologisch dispuut tussen Janneke Stegeman (theologe) en Thijs van der Brink (journalist). Dat dispuut verliep minder prettig en toen stelde Freek de Jonge, de gespreksleider, hen beiden de vraag: ?Wat is er bevrijdend aan je geloof??

 

En die vraag stond op 8 april centraal in onze eerste gespreksbijeenkomst van 2018, aangevuld met subvragen als: bevrijdend waarvan? Gaat het om angst of iets anders? 9 Leden raakten hierover al snel in een levendig gesprek met elkaar.

Het boekje ?Hallo meneer God, met Anna? kwam ter sprake waarin een klein meisje Anna op een kinderlijk directe en bevrijdende manier met God praat. We kwamen al snel met elkaar tot de conclusie dat God ieder mens van binnen kent maar wij mensen elkaar alleen een beetje van buiten. Als we onszelf echt openstellen voor God komen wij meer in verbinding met elkaar en dat geeft echte ruimte en werkt bevrijdend. Daarop kwam de reactie van iemand, die nog steeds met heel veel plezier terugdenkt aan al die verhalen op de zondagsschool. Maar het leven drukt die verhalen naar de achtergrond. Je dagelijkse beslommeringen, al die verwachtingen waaraan je denkt te moeten voldoen en dan de afwerende reacties van vrienden op dit gebied. Van bevrijding is dan niet echt sprake, eerder van een verlangen naar vroeger.

 

Het ontbreken van het bevrijdende gevoel van het geloof werd ook door enkele anderen zo ervaren. In de huidige maatschappij wordt heel veel druk op de gelovige gelegd. ?God heeft geen andere handen dan de onze? wordt wel eens gezegd en dat voelt als wij moeten het allemaal zelf doen. En dat voelt alles behalve bevrijdend.

Daar brachten enkele anderen tegenin dat wij het verbeteren van de ?grote boze buitenwereld? aan God moeten overlaten. God heeft immers deze wereld geschapen met goede en kwade dingen. Wij mensen moeten gewoon ons eigen kleine ding doen, in onze eigen beperkte omgeving. Die beperkte opdracht kan bevrijdend voelen. In het verlengde hiervan kan het bevrijdende gevoel komen als je inziet dat het geloof niet vol geboden en verboden zit, maar juist vol liefde en vergeving. God is niet de Allesziener maar juist Degene die jou accepteert zoals je bent of probeert te zijn.

 

Een andere insteek van bevrijdend geloof kwam naar voren toen iemand zei veel steun te hebben gevoeld in moeilijke perioden in het leven. Je beseft dan pas goed wat de echt belangrijke zaken in het leven zijn en wat onbenullige bijzaken. Dat inzicht werkte bevrijdend. Een goede preek op zondag brengt die hoofdzaken weer in herinnering en geeft weer moed. 

         Terug naar de relatie bevrijdend geloven en met elkaar in verbinding komen. Je deel weten aan het grote geheel, de natuur, de 
         Schepping 
geeft rust, ruimte en vrede. Zo ontdek je dat ieder mens een stukje van God in zich heeft.
         Maar niet iedereen voelt dat zo. God in de mooie natuur klinkt aardig, maar dan moet je God ook zien in stormen,
         aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en zo. En dat voelt zeker niet als bevrijdend.